Handelingen

Julianadorp, Parkstraat 10 - Ontmoetingskerk

Uit Reliwiki


Bezig met het laden van de kaart...
Algemene gegevens
Naam kerk: Ontmoetingskerk
Genootschap: PKN Protestantse gemeente Julianadorp
Provincie: Noord-Holland
Gemeente: Den Helder
Plaats: Julianadorp
Adres: Parklaan 10-12
Postcode: 1787AC
Inventarisatienummer:
Jaar ingebruikname: 1910
Architect: H.G.Th. Mann te Zijpe
Huidige bestemming: protestantse kerk
Monument status: Gemeentelijk monument

Geschiedenis

Gebouwd in 1910 als Ned. Hervormde Kerk in de uitbreidingswijk Julianadorp, ten zuiden van Den Helder.

Neogotische kerk met traditionele dakruiter.

In kader van "Samen op Weg", met de locale Gereformeerde Kerk, verbouwd en uitgebreid in 1995.

Bij de voorgevel een monument (buste) van Koningin Juliana (1909-2004) uit 2009.

Geschiedenis. Bron: ontmoetingskerkjulianadorp.nl

100 jarig bestaan van onze Kerk aan het Loopuytpark

Ontstaan van Julianadorp en de kerk aan het Loopuytpark

In 1818 was het bedijkingwerk van de polder “Het Koegras” zover gevorderd dat deze beschermd was tegen de “Zuiderzee” De inpoldering geschiedde voor rekening van de Staat en dus waren de gronden, nadat ze eenmaal droog waren, ook staatseigendom. De Staat liet er ± 25 boerenwoningen bouwen die met bijbehorende grond aan de meest biedende werden verpacht.

De toenmalige bewoners, en dat waren meestal jonge gezinnen, kregen behoefte aan een school. In 1836 werd door Den Helder een oud gebouw gekocht en in het centrum van Het Koegras geplaatst zodat de kinderen op betrekkelijke korte wijze naar school konden gaan. Deze school deed tot 1870 dienst, toen was ze te klein en bovendien bouwvallig. Mede door een schenking van de heer P. Loopuyt, die het Helderse deel van de polder inmiddels van de Staat gekocht had, kon er een nieuwe school gebouwd worden. Rond de eeuwwisseling ontstond nabij de school een woonkern doordat winkeliers, kleinhandelaren, de industrie en handwerklieden zich er vestigden.

Al snel ontstond er een behoefte aan een kerkgebouw. Op 8 oktober 1909 werd de eerste steen gelegd. De bouw werd wederom mogelijk gemaakt door een gift van de heer Loopuyt. De erkentelijkheid hiervoor blijkt nog altijd uit het fraaie glas-in-loodraam dat de zuidgevel van de kerk siert.

Historie van de kerkelijke gemeente

Van Nederlandsche Hervormde Gemeente naar het Samen op weg proces.

Het Samen op Weg-proces is de naam van de pogingen tot nauwere samenwerking van de Nederlands Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch-Lutherse Kerk in Nederland sinds 1961. Deze kerken werden de Samen op Weg-kerken genoemd. Daartoe behoorde ook de Ontmoetingskerk te Julianadorp. Per 1 mei 2004 resulteerde dit in de fusie van de SOW-kerken tot de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). De notariële akte waarbij de huidige Ontmoetingskerk te Julianadorp officieel overging in de PKN werd op 7 januari 2006 ondertekend.

De ontstaansgeschiedenis van de huidige Ontmoetingskerk te Julianadorp.

Op 8 oktober 1909 vond de eerste steenlegging plaats van de kerk “der Nederlandsch Hervormde Gemeente”. De Kerk werd gebouwd door de plaatselijke aannemers Jan Smit en Jan de Graaf, op een stuk grond, gratis beschikbaar gesteld door de Maatschap. De architect was H.G. Th. Mann te Zijpe. De eerste steenlegger w as Mr. Pieter Loopuyt, de initiatiefnemer tot de oprichting van de Maatschap. Deze Maatschap stelde zich ten doel de bewoonbaarheid van de polder Koegras te bevorderen door in deze polder een buurtschap of dorp te stichten.

Vlak voor de inwijding van de kerk, stond het volgende stukje in de krant: “Op 30 april 1910, des namiddags, zal de Julianakerk te Koegras worden ingewijd door Ds. A.E. Griethuizen”. Deze predikant stond te Huisduinen, waartoe Koegras kerkelijk behoorde.

Met de bouw van de kerk, werd de stichting van het dorp een feit, want de aanwezigheid van een kerk is altijd het zekerste teken dat er een gemeenschap is gevormd. De datum van de eerste steenlegging van de kerk, werd tevens aangemerkt als stichtingsdatum van Julianadorp.

Op 30 mei 1919 brachten H.M. Koningin Wilhelmina en Prins Hendrik samen met hun dochter Prinses Juliana een bezoek aan het dorp. H.M. de Koningin nam met veel aandacht kennis van het glas in loodraam, welk gedenkraam een geschenk was van Pieter Loopuyt en nu nog een bezienswaardigheid is in de kerk. In de kansel-Bijbel, geschonken door de koningin, schreven de drie Koninklijke gasten elk een Bijbeltekst op het schutblad. Deze kansel-Bijbel bevindt zich thans nog in de huidige Ontmoetingskerk. Prinses Juliana schreef op het schutblad: “Ik ben de wortel in het geslacht David, de blinkende Morgenster.”

In 1934 begon voor Julianadorp een nieuw tijdperk. In dat jaar werd naast de kerk een pastorie gebouwd en woonde de dominee niet langer op Huisduinen. Hierdoor werd Julianadorp zelfstandig en kwam Huisduinen bij Den Helder. Na de Tweede Wereldoorlog werd Julianadorp zelfstandig en kwam Huisduinen bij Den Helder. Van de predikanten die in Julianadorp hebben gestaan, zal Ds. Trommel voor de meeste “oud”-dorpers het beste in het geheugen liggen. Zijn gehele aandacht, interesse en aanpak was op de dorpsgemeenschap gericht. De ene vereniging na de andere kwam door zijn inzet van de grond en vele niet-kerkelijken waren lid van die clubs. In juni 1969 bracht Juliana, nu als koningin, wederom een bezoek aan Julianadorp. De toenmalige dominee H. van Doorn bood na een korte toespraak de koningin een fotokopie aan van het schutblad uit de kanselbijbel die door koningin Wilhelmina was geschonken. Zij toonde zich daarover zeer verheugd, waarna ze besloot om de net gerestaureerde kerk te bezoeken. Dit was niet in het programma opgenomen. Desondanks bezocht ze toen de kerk met de kansel-Bijbel en het prachtige glas in loodraam dat ze nu als vorstin in ogenschouw nam.

Het monumentale houten torentje, met haan als windwijzer, op het kerkdak van de Ontmoetingskerk is bekleed met lood. De fraaie wijzerplaten op de toren geven samen met het slaan van een hamertje op de luidklok de tijd aan. Boven in de nok hangt de luidklok stevig in een stalen constructie. Een randschrift en randversiering ontbreken, maar er is wel een luidtouw dat naar beneden loopt. Zondags vóór de dienst luidt de koster de klok. Het geluid klinkt dan tot ver buiten het dorp over de landerijen en de woonwijken. De huidige luidklok is de vervanger van de geroofde klok die in de week van 9 tot 16 maart 1943 door de bezetters uit de toren is gehaald. Daarvan is alleen bekend dat de klok een diameter had van 57cm.

Afbeeldingen